تبليغاتX
از جامعه - بهشت مادران
از زمان حضور سردار قالیباف به عنوان شهردار تهران شاهد تغییراتی در سطح شهر بوده ایم که از جمله آنها می توان به تلاش برای زیباسازی و ایجاد وسایل ورزشی در سطح پارک ها، اختصاص دادن بخشی از برخی پارک ها مانند پارک لاله به زنان و به طور جدی تر افتتاح پارک اختصاصی زنان اشاره کرد.

ایجاد این فضاهای زنانه به دنبال این تفکر که ورزش برای زنان لازم و ضروری می نماید ولی به دلیل محدودیتهای شرعی و عرفی زنان از ورزش در اماکن عمومی محرومند ایجاد شد. پارک اختصاصی زنان با عنوان معنادار بهشت مادران که بازهم یادآور کلیشه اولویت نقش مادری زنان است در یک فضای جغرافیایی کاملا بسته که از جایی دید مستقیم ندارد با معماری نسبتا خوبی برپا شد و این فرصت را برای زنان ایجاد کرد تا بدون محدودیت در پوشش در خارج از خانه حضور داشته باشند.

زنان ایرانی به دلیل محدودیت های فراوان در نوع پوشش خود همواره چه آگاهانه و چه ناآگاهانه به دنبال راهی برای رهایی از این محدودیت بوده اند و از جمله این راهها متوسل شدن به مانتوهای تنگ و کوتاه در دوره ای و افزایش روزافزون استفاده از محصولات آرایشی بوده است و چنین ابرازهایی زنان ایرانی را تبدیل به دومین مصرف کننده لوازم ارایشی در خاور میانه کرده است که عده ای این افزایش مصرف را به عقده های روانی زنان، عده ای دیگر به طبیعت زنانه و عده ای به سوء استفاده نظام مردسالار از زنان تعبیر کرده اند.

 با نگاهی به حضور زنان و بویژه دختران جوان و گذشت زمانی از افتتاح و شناخته شدن این پارک از سوی زنان می توان گفت که ارزش هایی از جمله آرایش های غلیظ و لباس های بدن نما چنان در میان افراد و به خصوص زنان جامعه درونی شده که وجود چنین فضاهایی هم نمی تواند از حساسیت ها بکاهد و راهروهای این پارک تبدیل به راهروهای فشن شده اند و اغلب دختران با طرز راه رفتن، آرایش کردن، حرف زدن و لباس خود سعی در جلب توجه کردن و به نمایش گذاشتن بدنی دارند که به هر شکلی تا امروز انکار شده است.( که جدیدترین نوع انکار بدن زنانه سلاخی کردن مانکنها بود)

 از طرفی نگاه فمنیست های ایرانی به وجود چنین پارک ها و فضاهایی دو گونه است: عده ای آن را فضایی برای زنان در جامعه ای مثل ایران می دانند که با وجود تبعیض های جنسیتی کورسویی از امید را برای آینده ایجاد می کند و عده ای دیگر وجود چنین فضاهایی را دامن زدن به تفکیک و تبعیض جنسیتی می دانند و عاقبت آن را منزوی شدن هرچه بیشتر زنان.

در واقع آنچه در این پارک کمتر به چشم می خورد حضور زنان با هدف ورزش و تنفس آزاد می باشد و به نظر می رسد برای رسیدن به هدف مطلوب وسیله مناسب که با تامل و تحقیق انتخاب شده باشد صورت نگرفته و شاید این ادعا درست به نظر برسد که ایجاد چنین فضاهایی بیشتر با هدف ابراز قدرت و تبلیغات سیاسی انجام گرفته است و اینبار هم به بهانه حضور زنان در اجتماع.

 

پ ن: اگه بی خواب شدین بی خوابی بخونین!

+ نوشته شده در 87/09/29ساعت توسط ایلقار |